Książka, Recenzje

Krucjata – Philippa Gregory

krucjata Philippa Gregory
 
Autor: Philippa Gregory (strona autorki)
Tytuł: Krucjata
Seria: Zakon ciemności #2 (strona serii)
Oryginalny tytuł: Stormbringers
Wydawnictwo: Egmont
Data wydania: 5.02.2014
Stron: 304
Tłumaczenie: Maciejka Mazan
 
 
 
 
 
„- Ludzie potrafią być okrutni.” [s.63]
 

Luca Vero wraz ze swoimi towarzyszami podróży dostaje kolejne ważne zadanie. Jednak po drodze zatrzymuje ich dziwne zajście. Dziecięca krucjata, która wyrusza do Ziemi Świętej z pewnością zainteresuje najwyższych z Zakonu Ciemności. Czy jest to kolejne zjawisko rozpoczynające koniec świata? Co tam się wydarzy?  

Niestety Krucjata w moich oczach ukazuje spadek formy. O ile Odmieńcem byłam oczarowana, to ta część nie zachwyciła mnie, choć w podobnym stopniu. Owszem, jesteśmy świadkami interesujących wydarzeń, jednak nie były one specjalnie ciekawie opisane. Może po prostu postawiłam tej powieści za wysoką poprzeczkę? Wszystko możliwe, bo moje oczekiwania były z pewnością dużo większe.

W pewnym momencie zaczęły denerwować mnie te wszystkie miłosne zawirowania głównych bohaterów. Stały się jakieś mdłe, nudne i irytujące. Takimi określeniami mogłabym także opisać Izoldę, bo to głównie za jej sprawą stało się, tak a nie inaczej. O wiele ciekawszymi postaciami są Iszrak i Freize. Tak naprawdę to oni ubarwiali powieść pod tym względem, bo bez nich byłoby zdecydowanie słabiej, choć tak za ciekawie nie jest. Luca i Izolda sami dobrze nie wiedzą, czego chcą, błądzą, jak w pokaźnym labiryncie i zamiast porozmawiać o swoich problemami na ślepo wyciągają wnioski. Takie zachowania można znaleźć i teraz, jednak ich postawy bardziej przypadły mi do gustu w pierwszym tomie Zakonu Ciemności.

Dzieje się nawet dużo tylko niestety zostało to napisane bez jakiegoś szczególnego polotu, którego przecież autorce nie brakuje. Nie jest to jej pierwsza powieść, a tak się składa, że jestem już po lekturze Wiecznej księżniczki, która mnie zachwyciła. Nawet Odmieniec był dla mnie niemałą przyjemnością, ale tutaj było zupełnie inaczej. Książkę, co chwilę odkładałam, bo w ogóle nie miałam ochoty ją czytać, jednak zawsze kończę rozpoczęte historie, dlatego też w pewnym sensie zmuszałam się do czytania, żeby wreszcie mieć ją już za sobą.

Z tych wszystkich wad można wywnioskować, że książka była okropna, ale aż tak źle też nie jest. Gregory poruszyła niezwykle intrygujący temat, jakim jest krucjata, a dokładniej krucjata dziecięca. Dzięki niej powoli będę zagłębiała się w tą tematykę, za co jestem jej wdzięczna. Jest to dla mnie naprawdę ciekawy, choć jednocześnie straszny kawałek historii, więc z chęcią będę zapoznawała się z kolejnymi historiami nawiązującymi do tego tematu. 

Drugi tom Zakonu Ciemności mógł być zachwycający lub chociaż bardzo dobry, a niestety nie jest. Piszę to z bólem serca, bo temat jest naprawdę interesujący. Szkoda, że taki potencjał został zmarnowany i to jeszcze przez Philippę Gregory, w której pokładam ogromne nadzieje. Na kolejną część – pomimo wszystko – czekam, bo są pewne wątki, tajemnice i bohaterowie, o których chciałabym dowiedzieć się znacznie więcej.

 
Ocena: 6/10
 
 

„Ludzie boją się tego, czego nie rozumieją.” [s.64]

~~~~

„Wszyscy zachowujemy się, jakbyśmy mieli żyć wiecznie, a powinniśmy zachowywać, jakbyśmy mieli umrzeć nazajutrz. Powinniśmy mówić sobie najpiękniejsze rzeczy.” [s.144]

~~~~

 „Strach przed czymś prawdziwie strasznym ratuje życie.” [s.291]

_____

Zakon Ciemności:

  1. 1. Odmieniec |2. Krucjata | 3. Złoto głupców | 4. ?
_____
 
Za możliwość zapoznania się z Krucjatą dziękuję wydawnictwu Egmont
wydawnictwo egmont logo
  • "Krucjatę" lubię nawet bardziej niż "Odmieńca". Jak dla mnie nie była idealna, ale przyjemnie się czytało i z miłą chęcią sięgnę po kolejną część 😀

  • Już tyle opinii o książkach Gregory czytałam. Mam na nią wielką ochotę. Niestety cierpię na chroniczny brak czasu żeby zabrać się do tych książek.

  • Nie czytałam książek z tej serii, ale z twórczością Philippy Gregory jestem zaznajomiona, bardzo się lubimy, a każde kolejne spotkanie pełne jest zachwytów i pozytywnych zaskoczeń.

  • Czytałam kilka dni temu "Czarownicę" tej autorki i z chęcią przeczytałabym coś jeszcze, ale wątpię by była to ta seria…

  • Czytałam "Odmieńca" ale nie zachwycił mnie jakoś specjalnie. Ot tak, czytadło na jeden wieczór (w moim przypadku – do autobusu) więc jeśli druga część ma być słabsza to chyba się wstrzymam 🙂

  • Muszę sięgnąć po tę serię już z tego tylko względu, że uwielbiam samą autorkę 🙂

  • Tea

    Sam problem dzieciatej krucjaty, jakkolwiek dziwnie to brzmi, jest naprawdę ciekawe więc z przyjemnością poczytałabym sobie o niej z takiej właśnie perspektywy, tylko na początku muszę przeczytać pierwszą część serii 😉

  • Nie ocenia się książki po okładce, ale najbardziej do tej serii właśnie ona mnie przyciąga 🙂

  • Jako że lubię panią Gregory, pewnie i tę serię przeczytam, kiedy już zapoznam się z historią Anglii widzianą jej okiem 🙂
    To trochę intrygująca seria, bo ciągle ktoś pisze, że notuje spadek, jeśli ją porównać chociażby do Tudorów. Chętnie się przekonam, czy tak rzeczywiście jest

  • ,,Krucjata" jest powieścią bardzo młodzieżową i raczej średniawą. Ja jednak wciągnęłam się w tę historię, więc będę czytała następne części tej serii. Gdyby tylko Izolda mogła zamilknąć…